٭
...
وسط تظاهراتمان، همانطور که شعار میدادیم یک عده جیغ زدند. من خیال کردم کسی با پلیس درگیر شده، اما بعد دیدم همه برگشتهاند طرف صفحهی تلویزیون بزرگی که روی دیوار ساختمان مقابل نصب بود. اخبار CBS2 رسیده بود به کشورم. باتوم خوردن مردمم، گلوله خوردنشان، رنجشان، بیپناهیشان، شجاعتشان را همیشه در یوتیوب نگاه کرده بودم. آن اسکرین غولپیکر اما وحشیگریها را چندبرابر نشان میداد. آن سربازها انگار ما را هم میزدند...
رویمان را کرده بودیم طرف آن صفحه و داد میزدیم. مردمی که رد میشدند نگاهمان میکردند. ما با آدمهای توی تلویزیون حرف میزدیم. آدمهای توی تلویزیون همانطور که باتوم میخوردند صدایمان را میشنیدند...
ما از آن دیوار شیشهای گذشته بودیم. ما همهمان ایران بودیم.
نوشته شده در ساعت
1:13 PM توسط <نون-جیم>
